عصر استعمارگری

18 دی 1397 - 2:05
عصر استعمارگری

بخش 1

متوسط

بخش 2

متوسط

بخش 3

متوسط

بخش 4

متوسط

بخش 5

متوسط

بخش 6

متوسط

بخش 7

متوسط

بخش 8

متوسط

بخش 9

متوسط

بخش 10

متوسط

بخش 11

متوسط

بخش 12

متوسط

بخش 13

متوسط

بخش 14

متوسط

بخش 15

متوسط

امروزه حتی تاریخ‌نگاران و پژوهش­گران، استعمارگری و امپریالیسم را غالباً به یک معنا به کار می‌برند. اما کارشناسان گاهی بین این دو اصطلاح تمایز قائل می‌شوند. آن‌ها معمولاً استعمارگیری (Colonialism) را سلطه و فرمانروایی مستقیم سیاسیِ تحمیلی از سوی یک کشور بر سرزمینی دوردست، تعریف می‌کنند. آن سرزمین که مستعمره نامیده می‌شود، ممکن است پذیرای مهاجران زیادی از کشور استعمارگر باشد و یا نباشد. نمونه‌هایی از این دست، مستعمراتی است که بریتانیا در قرن هفدهم در ماساچوست، ویرجینیا و جامایکا برپا کرد. اما امپریالیسم یا امپراتوری‌گری، مفهومی کلی‌تر و مربوط به حفظ امپراتوری‌هاست. کشور امپریالیست قدرت نفوذ خود را بر شهرها، جزیره ها و کشورهای دور دستی که در مجموع امپراتوری آن را تشکیل می‌دهند اعمال می‌کند و این کار را با روش‌های اقتصادی، تهدید، مداخله‌ی مسلحانه و یا آمیزه‌ای از این‌ها انجام می‌دهد.

گرچه استعمار پیشینه‌ای کهن دارد، اما مفهوم جدید آن از قرن‌های شانزدهم و هفدهم آغاز می‌شود. تاریخ استعمارگری را می‌توان به چهار دوره تقسیم کرد:

-         دوره اول یا عصر باستان

-         دوره دوم یا دوران جهانی

-         دوره سوم که مربوط می‌شود به قرن‌های نوزدهم و بیستم

-         دوره چهارم یا استعمار نوین

گوینده: فرناز مرکباتی
نویسنده: دان ناردو
مترجم: مهدی حقیقت خواه



هیچ دیدگاهی ثبت نشده است



برای ارسال دیدگاه وارد حساب کاربری خود شوید.

دسته بندی ها