طمع: هفت گناه کبیره

15 دی 1397 - 5:41
 طمع: هفت گناه کبیره

بخش 1

متوسط

بخش 2

متوسط

بخش 3

متوسط

بخش 4

متوسط
  • نهضت اصلاح دینی بارزترین مثال انفصال بین چگونگی مشاهده امور و درک متداول از چرایی آن‌ها در غرب مسیحی بوده است. از دوران خونین انفصال با عنوان «اصلاحات» یاد می‌کنیم و فرض ضمنی‌مان این است که این دوره عصری متفاوت از تاریخ است که به راحتی از صبح یکی از روزهای اکتبر 1517 آغاز شد، زمانی که کشیش جوانی (مارتین لوتر) اصول نظم جدید را بر سردر کلیسایش در ویتنبرگ نصب کرد و با ظهور عصر عقل پایان یافت.

 حدود و ثغور دوران «اصلاح مذهبی» را می‌توان به دقت ترسیم کرد، اما روح این اصلاح روح زمانه در حال تکاملی بود که بر چهارصد و اندی سال دیگر نیز اثرگذار بود و این دو دوره را در کلیتی فهم‌پذیر یکپارچه کرد.

  • طمع گناهی است که به سادگی آن را در وجود دیگران می‌بینیم اما به ندرت خودمان را مبتلا به آن می‌دانیم و قدرت طمع در همین نهفته است.
  • آمریکایی‌ها مردمانی با ادیان و فرهنگ‌های مختلف، اما حکومتی واحد در خلال قرن گذشته در ابتدا با معنویت دست‌وپنجه نرم می‌کردند. همچنان که مجمع الکلی‌های گمنام جهان معنوی را بیشتر به آمریکایی‌ها شناساند و بودیسم و علم بیش‌ازپیش به ما آموختند که چگونه این جهان را ترسیم کنیم بپیماییم، رفته‌رفته نوعی احساس راحتی و آسودگی یا شاید بهتر است بگوییم آسایشی توأم با انسی دیرینه به ما دست داد.

 زمانی که میوه نارس آن موضع به بار نشست، به تدریج معنویت را به جایگاهی حقیقی و نگهدارنده اش در ریسمان بازگرداندیم.

  • حالا ما مانده‌ایم و اخلاق، رشته‌ای از دین که بیش از هر چیز دیگر کابوسش را می‌بینیم و در این دوران تازه بنا کرده‌ایم به جدا کردن تاروپودش تا با دقت هر چه تمام‌تر آن را بررسی کنیم. در واقع چنان دیر به سراغ رشته اخلاق رفته‌ایم که به احتمال قریب به یقین حتی به جزئیات و ویژگی‌های خاص آن که به پرسش ربع آینده قرن ما بدل خواهد شد، نپرداخته‌ایم.

طمع به چه معناست:

  • طمع عبارت است از چشم داشتن انسان در اموال دیگران.
  • طمع در لغت به معنای تمایل نفس به چیزی از روی آزمندی معنا شده است.
  • طمع در اصلاحات قرآنی به معنای حریص بودن نسبت به اموال دیگران تفسیر شده است.

احادیثی از امامان معصوم در خصوص طمع و آثار و نتایج آن:

 در این قسمت از مقاله قصد داریم تا به چند حدیث از امامان معصوم در خصوص طمع اشاره کنیم:

  • امام سجاد (ع) می‌فرمایند: تمام خير را ديدم که در قطع طمع از اموال جمع شده است؛ و هرکس چيزی از مردم توقع نداشته و تمام کارش را به خدا بسپارد، خدای متعال در تمام کارهايش او را اجابت خواهد کرد.
  • امام علی (ع) می‌فرمایند: بهترین امور آن است که از طمع خالی باشد.
  • امام صادق (ع) می‌فرمایند: وقتی حضرت نوح از کشتی پياده شد ابليس به وی گفت: احدی در روی زمين بيش از تو در گردن من حق ندارد. بر این فساق نفرين کردی و همه را نابود نمودی و مرا راحت کردی. دو خصلت به تو ياد می‌دهم که از آنها دوری کن، يکی حسد که هرآنچه به سرم آمد از آن بود و ديگری طمع که هرچه به سر آدم آمد از طمع بود.
  • امام باقر (ع) می‌فرمایند: بدترين بنده، بنده‏اى است كه طمعى دارد كه او را رهبرى مى‏كند و بدترين بنده کسی است كه رغبت و تمايلى دارد كه او را به ذلت مى‏كشاند.

با توجه به احادیث فوق آثار و مضرات طمع در زندگی به شرح زیر است:

  • انسان طمع‌کار اگر صاحب تمام دنیا هم شود باز سیر نمی‌شود و همواره خود را فردی فقیر تلقی می‌کند.
  • انسان طمع‌کار دچار سوءظن نسبت به خداوند می‌شود.
  • طمع، انسان را به گناهان دیگری همچون دروغ، خيانت، ظلم و غصب حقوق ديگران آلوده می‌کند.


هیچ دیدگاهی ثبت نشده است



برای ارسال دیدگاه وارد حساب کاربری خود شوید.

دسته بندی ها